Jak dzieci mogą przeżywać Wielki Post?
Czasem słyszymy, że to dla nich za trudne doświadczenie, tymczasem okazuje się, że one pięknie mogą się w tym czasie odnaleźć i podejmować nawet trudne zadania.
Wraz z animatorami Oazy Dzieci Bożych grupa dzieci z naszej wspólnoty zaczęła czas Wielkiego Postu od przyjrzenia się Ewangelii o marnotrawnym synu i Miłosiernym Ojcu. Odkryliśmy tam dwa kluczowe słowa: MIŁOŚĆ i NAWRÓCENIE! Stały się one naszymi drogowskazami. Przez kolejne spotkania „budowaliśmy”, wsparty na 3 filarach - modlitwa, post, jałmużna, MOST, który pomagał nam wrócić do naszego KOCHAJĄCEGO OJCA W NIEBIE. Każde dziecko wykonało na spotkaniu skarbonkę, do której w kolejnych tygodniach zbieraliśmy naszą wielkopostną jałmużnę - była ona owocem podejmowanych postnych wyrzeczeń. Staraliśmy się pogłębiać naszą modlitwę, szczególnie przez udział w Małej Ekstremalnej Drodze Krzyżowej, która 7 marca odbyła się w Leźnie, oraz przez prowadzenie Drogi Krzyżowej dla dzieci w naszej parafii. Niezwykłe doświadczenie niesienia krzyża, zbliżało nas jeszcze bardziej do cierpiącego Pana Jezusa. Nasza grupa „Dużych Dzieci Bożych” na swoich spotkaniach zastanawiała się, jakie są rodzaje modlitwy i na przykładzie tekstów z Pisma Świętego uczestnicy pisali swoje własne modlitwy.
W formacji Ruchu Światło-Życie ważnym elementem jest służba, która wynika z osobistego spotkania z Jezusem
i nawrócenia. Nie pominęliśmy również tego elementu. Dzieci przy wsparciu rodzin z Domowego Kościoła, wykorzystując zawartość skarbonek wielkopostnych, przygotowały 5 koszyczków wielkanocnych oraz kartki z życzeniami dla osób samotnych i chorych z naszej parafii.
Wspólnie przebyta droga sześciu tygodni doprowadziła nas do Triduum Paschalnego. Po wspólnej adoracji Pana Jezusa
w ciemnicy w Wielki Piątek przedstawiciele dzieci wraz z rodzicami, animatorami i księdzem Arturem poszli odwiedzić pięć osób, które na co dzień nie mogą już wychodzić z domu, a które cały czas są razem z nami we wspólnocie parafialnej. Spotkania te były bardzo wzruszające i przepełnione radością paschalną. Pokazały nam, że nasze trud i ofiara naprawdę może przynieść szczęście drugiemu człowiekowi.
